สรุปครบทุกประเด็น! ร่าง พ.ร.บ. อากาศสะอาด มีอะไรบ้าง? ก่อนร่วมแสดงความเห็น

อากาศสะอาดคือ "สิทธิ" ของทุกคน: กฎหมายรับรองสิทธิในอากาศสะอาด สิทธิในการเข้าถึงข้อมูล การมีส่วนร่วมตัดสินใจ และการได้รับความยุติธรรมทางสิ่งแวดล้อม โดยรัฐมีหน้าที่ตอบสนองต่อสิทธิของประชาชน

ประชาชนคือศูนย์กลาง: โครงการใหญ่ที่อาจก่อมลพิษรุนแรง ต้องผ่านการรับฟังความเห็นและ "การลงมติ" จากประชาชนในพื้นที่ก่อน หน้าที่ของเรา: ทุกคนมีหน้าที่ไม่ก่อมลพิษ และร่วมมือกับรัฐในการดูแลอากาศให้สะอาด

2. จัดการโครงสร้างใหม่ กระจายอำนาจจริง (ข้อ 5-8)

"นายก อบจ." เป็นประธานคณะกรรมการอากาศสะอาดจังหวัด: ให้ท้องถิ่นเป็นผู้นำในการจัดการปัญหา โดยมีผู้ว่าฯ คอยกำกับดูแล

"ผู้บริหารท้องถิ่น" เป็นเจ้าพนักงานอากาศสะอาด: มีอำนาจตรวจสอบและบังคับใช้กฎหมายได้โดยตรง พร้อมมี "ผู้ช่วยเจ้าพนักงาน" จากคนในพื้นที่

ให้อำนาจคณะกรรมการจังหวัด: สามารถออกเกณฑ์ควบคุมการปล่อยมลพิษสำหรับกิจการในพื้นที่ได้เอง

3. เครื่องมือจัดการเชิงรุกและควบคุมที่แหล่งกำเนิด (ข้อ 9-15)

แบ่งโซนพื้นที่: จำแนกพื้นที่เป็น "พื้นที่ผ่านเกณฑ์" และ "พื้นที่ไม่ผ่านเกณฑ์" เพื่อวางมาตรการจัดการที่เหมาะสม และจัดทำผังเมืองเพื่ออากาศสะอาด

คุมเข้มภาคเกษตร: ปรับโครงสร้างการผลิตที่เสี่ยงก่อมลพิษ (การเผา) และมี "ระบบตรวจสอบย้อนกลับ" สินค้าเกษตรว่าปลอดการเผาตลอดห่วงโซ่อุปทาน รวมถึงควบคุมเกษตรพันธสัญญาใดที่อาจก่อให้เกิดมลพิษทางอากาศที่มีผลกระทบอย่างสำคัญต่อระบบเศรษฐกิจ สังคม หรือสิ่งแวดล้อม

จัดการมลพิษข้ามแดน: มีมาตรการทางความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ และพิจารณา "ห้ามนำเข้า-ส่งออก" สินค้าที่มาจากแหล่งกำเนิดมลพิษข้ามแดน ผู้ประกอบการต้องตรวจสอบห่วงโซ่อุปทานของตนเอง

4. กลไกเศรษฐศาสตร์เพื่ออากาศสะอาด (ข้อ 16-19)

ใช้มาตรการทางเศรษฐกิจจูงใจ: เก็บ "ภาษี/ค่าธรรมเนียมมลพิษ" จากสินค้าและกิจกรรมที่ปล่อยมลพิษ โดยไม่ซ้ำซ้อนกับภาษีเดิม

หลากหลายเครื่องมือ: อาทิ การซื้อขายสิทธิปล่อยมลพิษ ระบบฝากไว้ได้คืน การอุดหนุนเพื่อส่งเสริมให้ธุรกิจและประชาชนปรับเปลี่ยนพฤติกรรม

5. กองทุนอากาศสะอาด (คำถามข้อ 20-21)

ตั้ง "กองทุนอากาศสะอาด": เป็นกองทุนอิสระนอกงบประมาณที่โปร่งใสตรวจสอบได้ เพื่อป้องกัน ติดตาม และแก้ไขปัญหามลพิษทางอากาศ ส่งเสริมมาตรการทางเศรษฐศาสตร์เพื่อปรับเปลี่ยนพฤติกรรม บรรเทาความเดือดร้อนและช่วยเหลือในทางคดีให้กับผู้ที่ได้รับผลกระทบ รวมทั้งสนับสนุนงานวิจัยและนวัตกรรมเพื่ออากาศสะอาด

6. ความรับผิดและบทลงโทษ (คำถามข้อ 22-31)

ผู้ก่อมลพิษต้องรับผิด: กำหนดความรับผิดทั้งทางแพ่ง อาญา และปรับเป็นพินัย ผู้ก่อมลพิษต้องชดใช้ค่าเสียหายและค่าฟื้นฟูสิ่งแวดล้อม ครอบคลุมทุกคนที่เกี่ยวข้อง: สถาบันการเงินอาจต้องร่วมรับผิดหากให้ทุนกับกิจการก่อมลพิษโดยไม่มีระบบประเมินความเสี่ยงที่ดีพอ หรือผู้ประกอบวิชาชีพ เช่น ผู้ออกแบบ/ติดตั้งระบบบำบัด ก็ต้องรับผิดหากงานไม่ได้มาตรฐาน

มลพิษนอกประเทศก็ต้องรับผิด: กฎหมายครอบคลุมถึงมลพิษทางอากาศที่มาจากนอกราชอาณาจักรด้วย

บทลงโทษที่จริงจัง: ภาคอุตสาหกรรม สามารถปรับสูงสุด 50 ล้านบาท หากปล่อยมลพิษเกินมาตรฐาน ส่วนภาคเกษตร ใช้ปรับเป็นพินัย หากผู้ประกอบการรับซื้อสินค้าเกษตรที่มาจากการเผาผิดกฎหมาย

กลไกเยียวยา: มีช่องทางให้ไกล่เกลี่ยชดใช้ค่าเสียหายก่อนฟ้องคดี และขยายอายุความในการฟ้องร้องเพื่อคุ้มครองผู้เสียหาย

ทุกเสียงของคุณมีความสำคัญต่อการสร้างกฎหมายที่จะดูแลลมหายใจของพวกเราไปอีกนาน

ร่วมแสดงความคิดเห็นได้ที่: https://shorturl.asia/MCoPU

ภายในวันที่ 8 สิงหาคมนี้เท่านั้น! #พรบอากาศสะอาด #สิทธิในอากาศสะอาด #กฎหมายเพื่อประชาชน #ItIsNowOrNever #YourVoiceMatters